Κυκλοφορίες 29 - 12 - 2010

Πριν την τελική μάχη...

Ευτυχισμένο το

2011

Ο Δόκτωρ και τα Χριστούγεννα.

Το Doctor Who: A Christmas Carol, το πρώτο Xmas Special της Moffat περιόδου ήταν πολύ καλό. Αν και ο Moffat έχει κάνει και καλύτερα επεισόδια ήταν μάλλον με άνεση καλύτερο από τα Special επεισόδια της περιόδου του Davies. O Moffat διηγήθηκε εδώ μια παραλλαγή της ιστορίας του Scrooge σε έναν ξένο πλανήτη, σε steampunk setting, με μικρά και μεγάλα ψάρια να κόβουν βόλτες στον νεφελώδη ουρανό. Ήταν ένα επεισόδιο γεμάτο χιούμορ αλλά και με πολύ συγκίνηση η οποία αποκορυφώθηκε σε μια συγκεκριμένη σκηνή δείγμα της ιδιοφυΐας του συγγραφέα της σειράς. Ο Michael Gambon όπως ήταν φυσικό ήταν καλός στον ρόλο του αλλά ο Smith ολοένα γίνεται καλύτερος, μπαίνει στο πετσί και δείχνει πράγματα σε μια σεζόν που ο Tennant δεν μπόρεσε να τα δείξει σε τόσες. Δυο πολύ καλά ποστς για το επεισόδιο αυτό βρίσκονται εδώ και εδώ ενώ παρακάτω παραθέτω τα δυο trailers της έκτης σεζόν:

Το Αγγλικό:

Το Αμερικάνικο:

Κυκλοφορίες 22 - 12 - 2010

Πολλοί οι ενδιαφέροντες τίτλοι την συγκεκριμένη βδομάδα. Προσοχή, δεν λέω καλοί, λέω ενδιαφέροντες. Ξεχωρίζουν τα Neonomicon και Incognito - Bad Influences.

Κυκλοφορίες 15 - 12 - 2010

Τέλειωσε και η blogovision, καιρός να επιστρέψει στους γνωστούς ράθυμους ρυθμούς του το blog!

01. The Sword - Warp Riders

You don't age when you live out of time
A thousand years in the blink of an eye

Ό,τι καλύτερο φέτος για μένα. Του είχα κρατήσει την πρώτη θέση από την αρχή της δημιουργίας αυτής της λίστας. Θα έλιωνε στο πικάπ αν ήμασταν σε κείνη την εποχή. Δεν είμαστε όμως, οπότε αρκεί να πω πως από τα άλμπουμ που κυκλοφόρησαν το 2010, είναι αυτό που έχω ακούσει περισσότερο.

Οι Sword βάλθηκαν να γράψουν, κάτι που μάλλον έχει ξαναγίνει της μόδας, ένα "concept album"! Sci-fi/fantasy θέμα, παράξενοι ταξιδιώτες, μάγισσες, διαστημόπλοια, μαγικές σφαίρες, ταξίδια στο χρόνο, ό,τι πρέπει! Έχουμε να κάνουμε δηλαδή με κομμάτια που διηγούνται ένα παράξενο και επικίνδυνο ταξίδι και τελικά καταφέρνουν και να αποδώσουν αυτήν την ιστοριούλα αλλά και να σταθούν μουσικά ένα επίπεδο παραπάνω από τις προηγούμενες δουλειές τους και μάλλον άνετα.

Καταρχήν πρέπει να ειπωθεί πως ίσως και να υπάρξει μια προσωρινή στενοχώρια επειδή εδώ δεν κινούνται σε τόσο doom-stoner μονοπάτια. Έχουν πιο καθαρό ήχο, πιο έντονες επιρροές από συγκροτήματα των απαρχών του metal όπως επίσης southern rock και progressive στοιχεία. Δεν έχουν όμως χάσει το προσωπικό τους στυλ και όταν κανείς συνηθίσει την ελαφρώς διαφορετική τους κατεύθυνση εντυπωσιάζεται. Ο παραγωγός Matt Bayles, που από τα χέρια του έχουν περάσει και οι Mastodon, κάνει καλή δουλειά και το αποτέλεσμα είναι ένα συμπαγές άλμπουμ, με αρχή, μέση, τέλος που ακούγεται πολλές φορές και κάποιες από αυτές συνεχόμενες.

02. High on Fire - Snakes for the Divine

Sinister Sister shall fall to the blade of my knife

Child of doom has begotten the power to rise

Ποιοι Arcade Fire όταν υπάρχουν οι High on Fire; Το συγκρότημα του Matt Pike, των αγαπημένων όσο και απίστευτα καμμένων Sleep, επιστρέφει με ένα άλμπουμ... θεϊκό! Όλα πάνε καλά. Πιο συμπαγές από το προηγούμενό τους, με καθαρότερα φωνητικά, over the top στίχους όπως πάντα, γενικά χωρίς αδύναμες στιγμές. Και ακόμη και αν είχε, τις συγχωρώ.