01.Carcass - Surgical Steel

For there is no true love
Only varying degrees of lust

Κατά την περίοδο της συναυλίας των Clutch στην Αθήνα συζητούσα με την φίλη μου την Πέννυ περί ανέμων, υδάτων και μετάλλων. Της έλεγα για την συναυλία που θα πήγαινα σε δυο μέρες, για το αν έχει ακούσει το άλμπουμ και αν ξέρει πως βγάζουν φέτος νέο άλμπουμ οι Carcass. "Οι Carcass δεν ήταν και στο Rockwave πριν μια βδομάδα;" μου απάντησε. Νομίζω πως σάστισα λιγάκι. Όχι επειδή δεν το'ξερα ή επειδή μπορούσα να πάω στην Μαλακάσα πριν μια βδομάδα μα επειδή συνειδητοποίησα πως πέρα από την χαρά μου για την επανένωση που είχε γίνει πριν μερικά χρόνια μάλλον φοβόμουν για μια τυχόν δεύτερη κατάρρευση και ένα ασήμαντο νέο άλμπουμ.

Την 1η του Αυγούστου ενώ χάζευα στο net και έπινα ζεστό γαλλικό καφέ είδα πως είχε διαρρεύσει το "Surgical Steel", ενάμιση μήνα πριν την κανονική ημερομηνία κυκλοφορίας! Στις πρώτες ακροάσεις ήμουν διστακτικός. "Είναι καλό. Το πόσο καλό θα το δούμε" και άλλα τέτοια έλεγα ο φλώρος. Στην συνέχεια ξεθάρρεψα. Νομίζω πως φώναξα "θάνατο στο post-punk και στο indie-folk" σε κάποια φάση. Μέχρι το τέλος Αυγούστου το "Earth Rocker" είχε αποκαθηλωθεί από την πρώτη θέση της λίστας μου.

Αυτό που πέτυχαν οι Steer και ο Walker είναι εκπληκτικό. Χωρίς τον Ammot, για τον οποίο πια αναρωτιέμαι αν υπήρξε πραγματικά σημαντικός για το συγκρότημα, χωρίς τον Ken Owen που αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα υγείας, έγραψαν ένα άλμπουμ που πατάει γερά στο παρελθόν, ακούγεται σαν το "Necroticism" και το "Heartwork" μα είναι ταυτόγχρονα πάρα πολύ σύγχρονο. Αγγίζει πραγματικά σοβαρά θέματα με πρωτότυπους τρόπους, κάνει πλάκα με τους μουσικούς απογόνους των Carcass, κοροϊδεύει τους hipsters ενώ περιλαμβάνει μέχρι και ένα τραγούδι χωρισμού(;). Θα'θελα να'ξερα ποια πλήγωσε τον Walker και τον έκανε να γράφει για καρδιές από ατσάλι!

~

02.Clutch - Earth Rocker

The burden of a time lord is there's never any time.
Too much of eternity and nowhere to unwind.

Μα το μούσι του Neil Fallon, ήταν υπέροχα στην συναυλία τους τον Ιούλιο. Δεν γινόταν διαφορετικά. Το νέο τους άλμπουμ ήταν το καλύτερο από την εποχή του "Blast Tyrant". No filler, all killer χάρη και στις συμβουλές του Lemmy με τον οποίον περιόδευαν μαζί. Riffs, groove, cowbell, φυσαρμόνικα, έκρηξη και τον Neil να τραγουδά με πάθος στίχους που μπορεί να μιλάνε για το οτιδήποτε.

Τραγούδι που μοιάζει να έχει sci-fi θέμα μα αποτίει φόρο τιμής σε ένα από τα πρώτα rock'n'roll τραγούδια; Υπάρχει. Τραγούδι εμπνευσμένο από το "Doctor Who"; Υπάρχει. Από westerns; Υπάρχει. Με κοινωνικό-πολιτικό θέμα; Υπάρχει. Με κιθάρες που ίπτανται στους ουρανούς και διαλύουν το σκοτάδι; Ναι. Ερωτικό τραγούδι; Φυσικά. Τραγούδι που νομίζεις πως είναι ερωτικό μα τελικά καταλαβαίνεις πως βασίζεται στο "The Fountain" του Aronofsky. Αν νομίζατε πως θα έλεγα όχι, κάνατε λάθος. 

Το "Earth Rocker" άλλωστε ήταν με άνεση το νούμερο ένα άλμπουμ μου μέχρι τον Αύγουστο...

~

03.Kylesa - Ultraviolet

Crack the shell, it's made of glass
We all hoped that it would last

Το να δώσεις σε κάποιον να καταλάβει μέσες άκρες τι είδους συγκρότημα είναι οι Kylesa είναι πολύ απλό. Τον βάζεις να ακούσει το "Where The Horizon Unfolds". Από τότε πάντως έχει περάσει καιρός,  η Laura πια τραγουδάει και κανονικά αντί να φτύνει τους στίχους ή να κάνει death growls ενώ έχει ανεβεί κατά πολύ και η ψυχεδέλεια. Το 2013 κάνουν την δεύτερη παρουσία τους σε λίστα μου μετά την 5η θέση του 2010 και μέσα μου κρατώ άσβεστη την ελπίδα πως θα μπορέσω να πάω στην συναυλία τους τον Φλεβάρη του '14.

~

04.The Dillinger Escape Plan – One of Us Is the Killer

now one of us must die
and the killer won’t survive

Ξέρετε γιατί πολλοί metalheads απεχθάνονται συγκροτήματα σαν τους DEP; Δεν είναι τα hardcore στοιχεία, όποιος το λέει αυτό είναι ψευταράς. Είναι τα mathcore στοιχεία που, με τα πολύπλοκα μουσικά μέτρα τους, έχουν οδηγήσει σε πολλούς τραυματισμούς κατά την διάρκεια του headbanging. Κάθε άλμπουμ τους θα έπρεπε να βγαίνει με προειδοποιητικό αυτοκολλητάκι, σαν αυτά που επέβαλε η βλαμμένη Tipper Gore για τους στίχους. Είναι θέμα δημόσιας υγείας.

~

05.Queens of the Stone Age – ...Like Clockwork

Heal them, with fire from above
Kneeling, my god is the sun

Να, θα προτιμούσα να ακουγόταν σαν το "Them Crooked Vultures". Αυτό είναι μάλλον το μεγαλύτερο παράπονό μου για τούτο δω το άλμπουμ που δεν θα έπρεπε να μου αρέσει αλλά τελικά μου αρέσει και μάλιστα πολύ. Λιγότερο heavy απ'ότι μας έχει συνηθίσει ο Josh Homme με τους QotSA, πολύ όμως σκοτεινό και εξαιρετικά ατμοσφαιρικό. Ένα άλμπουμ γεμάτο διάσημους guests οι οποίοι δεν έκαναν καλύτερη μουσική στα φετινά ολόδικά τους άλμπουμς.

~

06.Jex Thoth – Blood Moon Rise

You've been warned
Of the places you walk

Αντί να κάθομαι να γράφω κειμενάκια θα μπορούσα να ποστάρω  μια φωτογραφία της Jex Thoth και να αφήσω την μουσική από το spotify να μιλήσει μόνη της. Αυτό όμως θα προκαλούσε γκρίνια. Τι άλλο να γράψω; Α, ας αναρωτηθώ: μα καλά, τι του βρήκε η Jex του Jim και τον είχε παντρευτεί; Αφού αυτόν γιατί όχι εμάς; Αν πάει να κάνει κίνηση ο @papadicki να της δείξω πως την έβαλα πιο ψηλά στην λίστα μου; Αχ, μεγάλη αγάπη.

~

07.Kvelertak – Meir

Jeg sørger for Oden.
Jeg kjører kjerra å krasher for Oden.

Υπάρχουν φορές που βρίσκεσαι σε μια συναυλία και δεν μπορείς να θυμηθείς τα λόγια ενός τραγουδιού και νιώθεις πως κάτι χάνεις. Τα σχεδόν black φωνητικά και οι στίχοι στα Νορβηγικά των Kvelertak σε απελευθερώνουν από τέτοιου είδους έγνοιες. Σε κάνουν να επικεντρωθείς στην μουσική τους, την παραγωγή του Kurt Ballou και τα εξώφυλλα του Baizley στα άλμπουμ τους, στα τρελά videos τους. Κι αν τύχει και "μάθεις" και κάνα δυο στιχάκια για να βροντοφωνάζεις στο κάγκελο είσαι ευτυχισμένος άνθρωπος.

~