08.Christian Mistress - Possession

I am death you are the vulture
Sinew, flesh and bone my altar

Στυλ NWOBHM το 2012 από συγκρότημα που έχει καταγωγή από την Olympia της Washington, γυναικεία φωνητικά και τίτλο δίσκου ένα τραγούδι αγνώστου συγκροτήματος από τα '80s το οποίο και διασκευάζουν; Ναι σε όλα από τους Christian Mistress. Και ναι, όλα αυτά λειτουργούν. Πολύ καλά.

09.High On Fire - De Vermis Mysteriis

Evolutions of a birth, a rhyme to tell this crimson tale

Ισάξιο με το προπέρσινο Snakes for the Divine κι όμως το χω βάλει τόσες θέσεις πιο κάτω. Είναι σοβαρή η περίπτωσή μου. Όχι όμως τόσο όσο του Matt Pike. Που σκέφτηκε να φτιάξει ένα "concept album" με concept που μπορεί να προήλθε μόνο μετά από κατανάλωση τεραστίων ποσοτήτων ναρκωτικών. Δεν ήταν δηλαδή παράξενο που λίγο μετά την κυκλοφορία του δίσκου επισκέφθηκε, εν μέσω περιοδείας, μια κλινική αποτοξίνωσης διακόπτοντάς την στην μέση. Α, ρε Matt!

10.The Sword - Apocryphon

Tears of sorrow flood the land

Κάπως έτσι μπαίνουμε στην δεκάδα. Οι Sword με το Apocryphon λοιπόν. Πρόπερσι τους είχα δώσει χρυσό μετάλλιο, φέτος δέκατη θέση. Μπορεί επειδή ο δίσκος εκείνος να ήταν πολύ καλύτερος, μπορεί επειδή ήμουν σε άλλη φάση τότε, δεν ξέρω. Το θέμα είναι πως και το Apocryphon είναι πολύ καλό και κυρίως πως ακούγεται εύκολα πολλές φορές. Ηχητικά αποτελεί συνέχεια του Warp Riders. Οι doom/sludge επιρροές λιγοστεύουν οι stoner/heavy αυξάνουν ενώ μπορείς να κολλήσεις άνετα και την ταμπέλα hard rock. Κλείνω το post κάνοντας αναφορά στο artwork του αγαπημένου JH Williams III μέσα και έξω από τον δίσκο. Γιατί άλλωστε αυτό είναι ένα blog για comics.

11.Paradise Lost - Tragic Idol

My honesty in death

Κάποτε, εμείς, οι fans των Paradise Lost νομίζαμε πως θα γίνονταν τεράστιο συγκρότημα. Όχι αδικαιολόγητα. Έβγαζαν ολοένα και καλύτερους δίσκους, είχαν καλή σκηνική παρουσία και ο τύπος με μεγάλη, σαν το Έβερεστ ή καλύτερα σαν τον ήλιο ή καλύτερα σαν το σύμπαν ολάκερο, υπερβολή τους είχε σαν τους Ευρωπαίους Metallica. Κάτι τέτοιο δεν έγινε. Στραβοπάτησαν. Έφαγαν τα μούτρα τους. Παρ'όλα αυτά παρέμειναν από τα πιο επιδραστικά συγκροτήματα, συνεχίζουν να βγάζουν καλούς δίσκους και άμα θες να ακούσεις τραγούδια για τον θάνατο και την ματαιότητα της ζωής είναι πάντα ο νούμερο ένα μουσικός προορισμός σου.

12.Neurosis - Honor Found in Decay

Our pain will rise and breath a new dawn.

Ναι, δεν θα τους βάλω στην δεκάδα. Όχι τόσο επειδή δεν το αξίζουν. Μιλάμε για έναν πολύ καλό δίσκο. Απλώς δεν με τράβηξε τόσο όσο σίγουρα θεωρητικά χειρότερα και αρκετά παρόμοια πράγματα που θα βάλω στη συνέχεια. Είμαι κακόγουστος καμιά φορά, το ξέρω. Δεν μπορώ να είμαι τέλειος συνέχεια, την τελειότητα αφήνω να την αναζητήσει ο Scott Kelly μέσω της μουσικής του διαδρομής.

13.Amanda Palmer & The Grand Theft Orchestra - Theatre Is Evil

Oh are you, really sure you wanna go?
When you could do it with a rock star, do it with a rock star?

Δίσκος με χρηματοδότηση από το Kickstarter, "σκάνδαλο" για το αν πληρώνει ή όχι τους μουσικούς που έρχονται να παίξουν σε συναυλίες της ανά τον κόσμο, είσοδος στα charts, video clips στα οποία κυκλοφορεί γυμνή, video clip στο οποίο συμμετέχει η Stoya. Αυτά είναι μερικά από τα πρόσφατα κατορθώματα της Amanda Palmer, της γυναίκας "που κατάφερε εν μια νυκτί να εξαφανίσει κάθε ίχνος σοβαρότητας και σεβασμού που συνδεόταν με το όνομα του Neil Gaiman" όπως πολύ εύστοχα είχε γράψει πέρυσι το jumpingfish.gr.

14.Pallbearer - Sorrow and Extinction

As I start to slip away
I know my time has come

Όταν κάποιος ακούει Little Rock, Arkansas η πρώτη εικόνα που φέρνει στο μυαλό του είναι αυτή του Bill Clinton. Οι Pallbearer ευελπιστούν να ανατρέψουν αυτήν την κατάσταση τουλάχιστον για τους metalheads και να γίνουν αυτοί σήμα το κατατεθέν της μικρής τους πόλης. Μπορώ να πω πως έχουν βάσιμες ελπίδες. Το σχεδόν 50 λεπτών και πέντε κομματιών Sorrow and Extinction είναι ένα doom metal κομψοτέχνημα γεμάτο πόνο. Όπως πρέπει δηλαδή.