Δευτέρα 21 Ιουλίου 2008

Why So Happy?



Kατ'αρχήν Αwesome...Και δεν είναι κριτική, είναι σκόπιες σκέψεις βαλμένες σε μια υποτυπώδη σειρά.

Τα αρνητικά:

Πρώτα απ΄όλα αποστασιοποιείται αρκετά από την προηγούμενη ταινία και πετάει έξω θετικά στοιχεία αυτής. Ναι, εδώ ήθελε να κάνει τον Bats περισσότερο αστυνομική ταινία σε αντίθεση με την προηγούμενη που έφερνε μέχρι και σε ταινία τρόμου. Ναι, ήθελε o Nolan να δώσει μια ρεαλιστική ματιά τύπου Heat αντί για μια γοτθική και φουτουριστική τύπου Blade Runner. Οπότε πάνε η σαπίλα και η ατμόσφαιρα του πρώτου και οι καφετιές αποχρώσεις της φωτογραφίας για πιο μπλε τόνους και μια πιο καθαρή Gotham. Λειτουργεί μεν αλλά δεν υποβάλλει τόσο.

Επίσης είναι η ολική αλλαγή του τρόπου γυρίσματος των σκηνών ξύλου. Οι αντιδράσεις ήταν πολλές για τις αντίστοιχες του πρώτου αλλά δεν βρέθηκε μια μέση λύση παρά αλλάχθηκε εντελώς το στυλ τους. Και ναι μεν τώρα καταλαβαίνει εύκολα το κοινό τι γίνεται ο Bats όμως εμφανίζεται αργοκίνητος και χάνει στα μάτια μας λίγο από το φόβητρο που είχε.

Τέλος οι μπάτσοι έγιναν πολύ καλοί άνθρωποι πολύ γρήγορα. Υπάρχουν κανά δυο κουμάσια από δω κι από κει αλλά η πλειοψηφία εμφανίζεται ΟΚ... Όχι στην Gotham, τουλάχιστον μέχρις ότου ο Gordon γίνει αρχηγός και περάσουν και αρκετά χρόνια ακόμα.


Kαι τώρα τα θετικά:

Τέλειωσε η origin στην πρώτη ταινία και ο δρόμος ήταν ανοιχτός για το οτιδήποτε.Έτσι οι αδερφοί Nolan κάθισαν ξύσαν το κεφάλι τους διάβασαν τα Batman τους, το Killing Joke το έμαθαν απ'όξω, μάλλον διάβασαν και τι ήθελε να κάνει ο Moore αν τον άφηνε η DC, μετά πιασαν το DKR, μελέτησαν την σχεδόν ερωτική σχέση μεταξύ Bats και Joker που περιγράφει και ταυτόχρονα σατιρίζει ο Miller ρίξαν και μια μικρή ματιά στο Long Halloween και ξεκίνησαν!

Το καστ που τους είχε περισσέψει εννοώντας Bale, Kane, Freeman, Oldman ήταν εκεί και ήταν δυνατό κομμάτι από το πρώτο μέρος. Έπρεπε όμως να βρεθεί αντικαταστάτρια στο χειρότερο κομμάτι της πρώτης ταινίας, στην Katie Holmes. Επελέχθη η Maggie Gyllenhaal που ας πούμε την αλήθεια, δεν είναι όμορφη. Είναι όμως και καλή ηθοποιός και ταιριάζει και στον ρόλο της εισαγγελέως. Διάολε στην Gotham άμα μοιάζεις με φωτομοντέλο δεν πας να γίνει εισαγγελέας. Καλή επιλογή φυσικά και ο Eckhart σαν Dent που όσο περνά η ώρα και μεταβάλλεται ο χαρακτήρας του τόσο καλύτερος φαίνεται πως είναι και εμένα μετά την μεταμόρφωση μου θύμισε περισσότερο τον Johah Hex παρά κάποια έκδοση του Two-Face. Κατεστραμμένο fanboy είμαι me thinks.

Kαλά για τον Ledger λένε όλοι τα καλύτερα. Πήγε και πέθανε ο μαλάκας και πέρα από την λύπη πάνω στο ανθρώπινο δράμα υπάρχει λύπη για το χάσιμο ενός μεγάλου ηθοποιού που θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή να παίξει σε εκκεντρικές ταινίες. Τώρα ο Jonhny Depp μένει πάλι μόνος του. Εδώ συμβαίνει το εξής, σταματάμε να λέμε πως ο Ledger παίζει τον Joker αλλά πως ο Joker παίζεται απ’τον Ledger. Μικρή αλλά ουσιώδης διαφορά. Και τι κάνει λοιπόν; Έχει μελετήσει ότι έπεσε στα χέρια του και από άλλού δανείζεται ενώ από αλλού κάνει το αντίθετο. Εμένα που έφερε στο μυαλό τον Joker του DKR με λίγο από τον Joker του Arkham Asylum και ταυτόγχρονα με μια ιδέα από Nicholson ενώ παράλληλα διαφοροποιείται από τον τελευταίο επίτηδες.

Το πρώτο αρνητικό στοιχείο που έγραψα παραπάνω η αλλαγή ατμόσφαιρας λειτουργεί και θετικά. Φέρνει ένα κλίμα ρεαλισμού στην ταινία κάνοντάς της να ξεφεύγει λίγο από τα συνήθη πράγματα που βλέπουμε σε μια «comic book movie».Επίσης εδώ ο Nolan θέλει να δείξει πως ο Bats έχει γίνει ημιαποδεκτός από την αστυνομία της Gotham και την έχει καθαρίσει αρκετά από αυτήν. Ο ρεαλισμός τον κάνει να έχει χάσει λίγο το urban legend κομμάτι του που ήταν πολύ εμφανές στην πρώτη ταινία.


Στην ταινία λοιπόν αυτή έχουμε τον Bats που έχει ταράξει τα νερά και προσπαθεί με την βοήθεια του Dent να τελειώσει τους μαφιόζους και να μπορέσει να ξεφύγει από αυτήν την κατάσταση. Εντάξει λίγο un-batman θα μου πείτε, σιγά μην θέλει να ξεφύγει ποτέ ο Bats, δεν είναι και Spidey, είναι genuine nutso. Τα καταφέρνει ως προς ένα μέρος αλλά τα σχέδιά του καταστρέφονται από την εμφάνιση του Joker, εδώ ενός ψυχοπαθούς εγκληματία που θέλει να φέρει αναρχία και που επίσης δίνει μαθήματα τρομοκρατίας.

Έτσι η πιο ήσυχη σε σχέση με το πρώτο Gotham ξαφνικά γίνεται πεδίο μάχης και o Joker παραλίγο να πετύχει ότι o Ra’s στο πρώτο αλλά σε μικρότερο χρονικό διάστημα. Τέλος τα παιχνίδια που παίζει ο Joker με το μυαλά και τις ζωές των ηρώων δεν έχουν προηγούμενο και στο τέλος ίσως και να νικάει και αλλάζει πάλι την ατμόσφαιρα στο sequel αν υπάρξει κάτι τέτοιο. Yeap αν υπάρξει θα δούμε το κάτι που μου αρέσει πολύ, τον Bats εναντίον των μπάτσων ακόμη μια φορά!

Σάββατο 19 Ιουλίου 2008

Nέες Κυκλοφορίες 16-07-08!



Slow Week που θα έλεγαν και οι Αμερικάνοι. Δεν υπάρχουν πολλά καλά πράγματα αυτήν την βδομάδα αλλά και ούτε καν και για ένα ξεγυρισμένο θάψιμο. Ο τίτλος που ξεχωρίζει είναι ένας, το Conan The Cimmerian #1 της Dark Horse.

Παρασκευή 11 Ιουλίου 2008

Νέες κυκλοφορίες 10-07-08!


Με τι αξίζει αν ασχοληθώ αυτήν την βδομάδα; Υπάρχουν αρκετά πράγματα και μια δυο παραλείψεις της προηγούμενης. Επίσης σκέφτομαι να ασχολούμαι με 4-5 καλούς τίτλους και 1-2 κακούς το πολύ, για να γράφω και δυο λόγια για τον καθένα και να μην γίνεται το κείμενο τεράστιο. Πατήστε το link για όλο το post!

Πέμπτη 3 Ιουλίου 2008

Nέες Κυκλοφορίες 02-07-08!

Εμπνευσμένος από την στήλη The Buy Pile του Comicbookresources και παρακινούμενος από τις παραινέσεις των τριών αναγνωστών μου θα αρχίσω να σχολιάζω κάθε βδομάδα-μεγάλη μπουκιά φάε μεγάλη κουβέντα μην πεις- τις νέες κυκλοφορίες των αμερικάνικων κόμικς.

Αυτήν την βδομάδα λοιπόν υπάρχει μια πληθώρα καλών και πολύ αναμενόμενων τίτλων. Έχουμε το Astonishing X-Men #25 με την νέα του δημιουργική ομάδα, το Fables, το νέο Batman στο οποίο συνεχίζεται το RIP storyline, Buffy και πολλά άλλα. Περισσότερα πατώντας το λινκ!

Τετάρτη 4 Ιουνίου 2008

Mήνυμα προς το Υπουργείο Παιδείας




Πριν από λίγο καιρό η αδερφή μου γράφτηκε σε φροντιστήριο γαλλικών. Το γεγονός αυτό έκανε ακόμη περισσότερο ορατό το δικό μου λάθος να αρχίσω πριν από πολλά χρόνια γερμανικά και όχι γαλλικά. Τα γαλλικά αγαπητοί αναγνώστες - ναι και στους δυο σας μιλάω -είναι μαζί με τα αγγλικά οι γλώσσες τις οποίες πρέπει να γνωρίζει ο κάθε φανατικός αναγνώστης δυτικών κόμικς.





Η γαλλόφωνη παραγωγή κόμικς είναι τεράστια και η θεματολογία της κάνει την αντίστοιχη αγγλόφωνη να δείχνει όχι απλώς φτωχή αλλά άστεγη στους πέντε δρόμους μην έχοντας στον ήλιο μοίρα. Και εγώ ζηλεύω που δεν έμαθα γαλλικά. Ρε μπας και είναι καιρός να ξεσκονίσω ότι λιγοστά είχα μάθει στο σχολείο και να γραφτώ και γω φροντιστήριο; Να, αυτό και αν είναι ένα εκπληκτικό επιχείρημα πως τα κόμικς σε σπρώχνουν στην μόρφωση.

Δευτέρα 2 Ιουνίου 2008

Astonishing...Morrison

Kαι ενώ το μεγάλο γεγονός των ημερών φαίνεται να είναι ο επίλογος του του Whedon στο Giant Astonishing X-men το δικό μου βλέμμα είναι συγκεντρωμένο σε άλλον συγγραφέα. O λόγος για τον Grant Morrison που έχει βαλθεί να σκοτώσει τις δυο πιο εμβληματικές φιγούρες της DC!

Τώρα θα μου πείτε τι κάθεσαι και συγκρίνεις. Κι εγώ θα πω κάτι έπρεπε να γράψω σε αυτό το blog που το έχω ψιλοεγκαταλείψει και έγραφα πιο συχνά αν είναι δυνατόν όταν ήμουν στον τιμημένο και ένδοξο ΕΣ! Και με έπιασε η πρεμούρα γιατί βλέπω πολλά δάκρυα για το τέλος του Astonishing αλλά όχι για τους σωστούς λόγους, δηλαδή που φεύγει ο Whedon από την σειρά στην οποία έβαλε μια προσωπική σφραγίδα αλλά επειδή λέει η Κίττυ θυσιάστηκε. Ε, σόρι αλλά με αυτόν τον τρόπο δεν χρειάζεται καν νεκρανάσταση όπως στην Buffy πχ, αρκεί μόνο ψυχολογική υποστήριξη όταν την σώσουνε. Έκανε και μεγάλη χάρη στην Μάρβελ o Whedon. Όχι τίποτα άλλο, η νεκρανάσταση έχει γίνει κάτι σαν κλισέ σε αυτό το σύμπαν. Ούτε ο Μπάκι δεν μένει νεκρός.



Έχουμε λοιπόν από την μια το Αll Star Superman, όπου ο Μorisson παρέα με τον Frank Quitely δίνουν την καλύτερη απεικόνιση του Superman από την εποχή...Μάλλον την καλύτερη γενικά.Μόνο ο Alan Moore με τον ανθυπο-Superman Supreme κατάφερε κατι τόσο καλό. Και φυσικά έχουμε τον επικείμενο θάνατο του ήρωα, όχι από τα χέρια μια δευτεράντζας με το όνομα Doomsday αλλά από τον πάντα αγαπητά μισητό Lex Luthor. Η μεγάλη πλάκα όμως είναι πως ίσως και να τα καταφέρει να τον σκοτώσει καθώς δεν είναι κόμικ το οποίο ανήκει στο κανονικό σύμπαν της DC...



Από την άλλη πλησιάζουμε στον επίλογο της διαδρομής του Morisson σαν βασικού συγγραφέα του ενός από τους δυο κλασσικούς τίτλους με πρωταγωνιστή τον Batman. Οι παραπάνω από νοσταλγικές και φαινομενικά ασύνδετες ιστορίες όσο πλησιάζει το τέλος αρχίζουν να αλλάζουν νόημα. Ο Batman φαίνεται να την έχει πιο δύσκολα από ποτέ και αν δεν ήταν ο πλέον δημοφιλής χαρακτήρας της DC και δεν έβγαζε και ταινία θα λέγαμε πως δύσκολα θα ξεφύγει του θεριστή. Είδαμε πολλά και παρανοϊκά και άκρως απειλητικά όσο έκατσε ο Morisson στον τίτλο. Είδαμε τον γιο του Batman, ένα καθαρματάκι με το όνομα Damian, σκηνές από ένα εφιαλτικό μέλλον, παλιούς φίλους και εχθρούς ειδωμένους από ένα άλλο πρίσμα και τέλος μια κατάσταση στην οποία φαινομενικά ο Batman για πολύ καιρό μετά δεν έχει τον πρώτο λόγο. Είδαμε την αμφιβολία! Μπρρρ...Zur En Arrh!

Αλλά ας μην γίνω τόσο κακούλης στο Giant Astonishing Xmen... Ήταν πραγματικά πολύ καλό. Απλώς εχώ μια μικρή παύλα τεράστια αδυναμία στον Bats και το All Star Supes μάλλον έπαιζε από την αρχή χωρίς αντίπαλο. Τώρα η μεγάλη απορία μου είναι η εξής: στην συνέχεια του Astonishing από τον Warren Ellis θα δούμε τον καλό Ellis του Planetary και του Nextwave ή τον κακό Ellis του Ultimate FF κτλ; Πάντως το hype της περιόδου Whedon δεν θα υπάρχει.