14. Cave In - Heavy Pendulum

 

Πέρυσι είχα βάλει Steven Brodsky με το Converge:Bloodmoon I, φέτος βάζω με τους Cave In που δείχνουν εξαιρετικά ενεργοί τα τελευταία χρόνια. Δεν πιστεύω να με κακολογήσει κανένας γι αυτό.

15. Petrol Girls - Baby

 

Το "Ντελικασσέτεν" έχει την τιμή να αποτελεί την μοναδική ραδιοφωνική εκπομπή που ακούω. Το "POP για τις Δύσκολες Ώρες" είναι το μοναδικό Podcast, κάτι που βέβαια θα μπορούσα να παραλείψω αλλά είπα να το γράψω μιας και βρέθηκα να κάνω συνταρακτικές αποκαλύψεις για εμένα. Κομμάτι των Petrol Girls άκουσα στο Ντελικασσέτεν, στην ώρα του Γιώργου και όχι της Ηλέκτρας, πριν κάνα δυο βδομάδες και αποφάσισα να δώσω μια ευκαιρία και στο άλμπουμ και κάπως έτσι φτάσαμε εδώ.

16. Mares of Thrace - The Exile

 

Α, εδώ έχουμε επιστροφή στη δισκογραφία, μετά από δεκαετή απουσία, συγκροτήματος που ουσιαστικά αποτελεί προσωπικό πρότζεκτ της Thérèse Lanz και μάλλον γνωρίζουμε την ύπαρξή του εγώ κι άλλα 9 άτομα. Η πλάκα είναι πως μάλλον τρώει και τη θέση του Myopia των Mizmor & Thou.

17. Wet Leg - Wet Leg

 

Ένα άλμπουμ που έχει μπει ψηλά σε ένα δισεκατομμύριο λίστες και ταυτόχρονα άρεσε και σ' εμένα. Δεν χρειάζεται να γράψω κάτι παραπάνω, διαβάστε τι λένε οι άλλοι.

18. Clutch - Sunrise On Slaughter Beach

 

Το "Sunrise On Slaughter Beach" είναι αυτό που καταρρίπτει την θεωρία μου πως κάθε 9 χρόνια οι Clutch βγάζουν ένα τεράστιο άλμπουμ. Καταφέρνει να είναι καλύτερο από το προηγούμενο και γενικά να πιάνει τα υψηλά στάνταρ του συγκροτήματος, δεν μπαίνει όμως δίπλα στα Clutch, Blast Tyrant και Earth Rocker. Ίσως να ισχύει τελικά η άλλη θεωρία.

19. Blood Command - Praise Armageddonism

 

Οι Blood Command είναι ένα κυρίως punk συγκρότημα από το Bergen της Νορβηγίας. Δεν τους είχα πολύ υπόψιν μου. Ήξερα όμως την νέα τους τραγουδίστρια από το προηγούμενο συγκρότημά της, τους Pagan από τη Μελβούρνη. Το αστείο είναι πως όταν είχα ακούσει τους Pagan είχα πει πως ακούγονται σαν νορβηγικό συγκρότημα. Πως τα φέρνει η ζωή, ε;

20. Dream Widow - Dream Widow

 

Τελευταία στιγμή; Τελευταία στιγμή. Και με τι να ξεκινήσω; Μα με τον φόρο τιμής του Dave Grohl στην θρας σκηνή των '80s από την ταινία που αποτίει φόρο τιμής στα Evil Dead. Τι να πω, είχα καταδιασκεδάσει και με την ταινία κι ευτυχώς είχα προλάβει να την δω πριν πεθάνει στ' αλήθεια o Taylor Hawkins...