14. Every Time I Die - Radical

 

Με τους Every Time I Die δεν είχα ασχοληθεί ιδιαίτερα. Φέτος που ασχολήθηκα και αποφάσισα να βάλω άλμπουμ τους στη λίστα μου κόντεψαν να διαλυθούν και ίσως στο τέλος όντως να το κάνουν. ( Πάτα Play στο sexsexsex)

15. Lingua Ignota - Sinner Get Ready

 

Τι να πει κανείς για την Kristin Hayter και τη μουσική της; Πολλά! Εμένα όμως δεν μου έρχεται τίποτα αυτήν τη στιγμή πέραν του ότι βγάζει την ψυχούλα της στο μικρόφωνο. (Πάτα Play στο REPENT NOW CONFESS NOW)

16. Capra - In Transmission

Οι Capra προέρχονται από το Lafayette της Louisiana και παίζουν μεταλλικό χάρντκορ. Το "In Transmission", που αποτελεί το πρώτο τους LP, σχεδίαζαν να το βγάλουν αρκετά νωρίτερα αλλά και αυτοί, όπως όλοι μας, βρέθηκαν μπροστά στο εμπόδιο της πανδημίας. (Πάτα Play στο The Locust Preacher)

17. Tribulation - Where the Gloom Becomes Sound

Το συγκεκριμένο άλμπουμ είχα ξεχάσει να το ακούσω, το πήρα χαμπάρι όταν διάβασα τη λίστα του decibel πριν μερικές μέρες. Βρίσκεται εδώ, ούτε εντελώς στον πάτο επειδή ίσως να άξιζε κάτι καλύτερο, ούτε όμως και ψηλά, μιας και στην προηγούμενη της μορφή είχε εισχωρήσει ένα EP στην εικοσάδα μου. (Πάτα Play στο Dirge of a Dying Soul)

18. Snail Mail - Valentine

 

Κοίταζα τα "Must Hear Albums" του albumoftheyear.org και όταν έφτασα στο εξώφυλλο του Valentine σκέφτηκα πως η κοπελίτσα της φωτογραφίας εμένα μου φαίνεται συμπαθέστατη. Κάπως έτσι έβαλα να το ακούσω και κάπως έτσι η Snail Mail, κατά κόσμον Lindsey Jordan, κάνει πρεμιέρα σε λίστα μου για την Βlogovision. (Πάτα Play στο ομώνυμο)

19. The Ruins of Beverast - The Thule Grimoires

Οι Ruins of Beverast αποτελούν το σόλο πρότζεκτ του Γερμανού Alexander von Meilenwald, πρώην ντράμερ των Nagelfar και μεγάλου fan της Jex Thoth. To Thule Grimoires είναι ένα concept album ακραίου μεταλλικού ήχου με θεματολογία το τέλος του κόσμου. Ό,τι καλύτερο δηλαδή για την πανδημία. (Πάτα Play στο Kromlec'h Knell)

20. Warish - Next To Pay

Ξεκινώ τη φετινή μου λίστα με το άλμπουμ του συγκροτήματος του γιου του σκέιτερ Tony Hawk. O Riley Hawk και η παρέα του παίζουν thrashy punk/grunge και ήταν ό,τι καλύτερο για εκείνη την εποχή που περιμέναμε να κάνουμε την πρώτη δόση Astrazeneca. (Πάτα Play στο Say To Please)