Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου 2013

08.Ghost – Infestissumam

Belial, Behemoth, Beelzebub, Asmodeus, Satanas, Lucifer

Είπαν: "Τι φλωριά είναι αυτό το Γκοστ μωρέ, πάτε καλά; Το έκλεισα, βάζω Kέσα". // "Με κοροϊδέψανε","νόμιζα πως είναι μέταλ με ποπ αναφορές", "είναι ένα καθαρά ποπ συγκρότημα με μέταλ παρουσιαστικό". // "Αν τους προωθήσουμε σαν "οι σατανιστές Αρκέιντ Φάιρ" λες να πιάσουν στους χίψτερς"; // "Ωραίο, ωραίο αλλά δεν είναι και Kvelertak που είναι η καλύτερη μπάντα στον κόσμο αυτόν το μήνα ". // "Θοδωρή, άκου Ghost άνθρωπέ μου".  // "Hail Satan, Archangelo".


~

Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 2013

09.Big Business – Battlefields Forever

Millions of people
Lying underground

Λοιπόν. Αυτό νομίζω πως είναι το πιο πρόσφατο άλμπουμ που βάζω σε αυτήν την λίστα. Το άκουσα ενώ σκεφτόμουν αν το τελευταίο των Melvins παραβιάζει ή όχι τους όρους της Blogovision και το αποτέλεσμα ήταν να σταματήσει να με νοιάζει. Επειδή το "Battlefields Forever" είναι και καλύτερο από το τελευταίο άλμπουμ των Melvins μα και επειδή τα 2/3 των Big Business είναι, συνήθως, μέλη των Melvins. Κι επειδή παίζουν το stoner/sludge που μ'αρέσει. Θα μπορούσαν να υπάρχουν αποκλειστικά για μένα.



~

Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου 2013

10.Alice in Chains – The Devil Put Dinosaurs Here

The devil put dinosaurs here
No problem with faith, just fear

Στην δέκατη θέση έχουμε το νέο πόνημα των Alice in Chains ή του προσωπικού σχήματος του Jerry Cantrell όπως λένε κάποιοι "κακεντρεχείς". Έκπληξη; Όχι μόνο για σας μα και για μένα. Αν με ρωτούσατε τον Μάη θα ορκιζόμουν πως θα το άφηνα όχι μόνο έξω από την εικοσάδα μα και από την τριαντάδα. Δεν με κέρδισε αμέσως όπως το "Black Gives Way To The Blue". Ήταν όμως "grower" το άτιμο. Βρέθηκα σε κάποιες φάσεις να το έχω σε λούπα και να τραγουδάω το "Stone", το "The Devil Put Dinosaurs Here", το "Choke". Ψέματα. Όλα τα τραγουδούσα. Με τους στίχους μπροστά μου βέβαια.


~

Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2013

11.Red Fang – Whales and Leeches

Dawn rising
Sun shine burning
Στις 7 του Φλεβάρη έρχονται στην Αθήνα για συναυλία. Ακόμη κι αν δεν τα καταφέρω θέλω πραγματικά να τους δω. Γιατί είναι περισσότερο επαγγελματίες απ'ότι φαίνονται. Γιατί ακόμη κι αν δεν ήταν, η μουσική που παίζουν κάνει πιο εύκολη την κατανάλωση μπύρας. Γιατί φαίνεται πως είναι τα καλύτερα παιδιά. Γιατί βγάζουν άλμπουμς που μπαίνουν με άνεση στις εικοσάδες μου και κάποιες φορές φτάνουν πολύ ψηλά. Γιατί τα δυο bonus tracks της deluxe έκδοσης δικαιολογούν την αγορά της.


~

Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 2013

12.The Ocean - Pelagial

She watched the waves erode.
And she said: "You'll understand later".

Παραλίγο να μην το ακούσω καθόλου αυτό το άλμπουμ. Να, είχα διαβάσει κάπου πως είναι instrumental και όχι πως έχω κάτι με τα instrumentals, απλά δεν είχα διάθεση. Να φανταστείτε, φέτος, δεν πρέπει να άκουσα πάνω από δυο τρία OSTs ταινιών. Πέτυχα τυχαία όμως ένα "Video Excerpt from Pelagial DVD" το οποίο είχε μια γυμνή κοπέλα και κάτι ψάρια. Μου κινήθηκε η περιέργεια και "ανακάλυψα" πως υπάρχει έκδοση και με φωνητικά. Ε, το βλέπετε, δεν το βλέπετε στο 12 της εικοσάδας μου; Μην με ρωτήσετε άλλα.

~

Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2013

13.YAMANTAKA // SONIC TITAN – UZU

Yama looking back at me

Η Ruby Kato Attwood είναι ιαπωνικής και σκωτσέζικης καταγωγής. Η Alaska Β κινέζικης και βόρειο-αμερικάνικης. Οι δυο τους αποτελούν τα βασικά μέλη των YAMANTAKA // SONIC TITAN. Η μουσική που παίζουν δεν μπορεί να μπει σε στενά πλαίσια. Άλλωστε, αυτό το συγκρότημα που είναι ταυτόγχρονα και performance art κολεκτίβα, ξεκίνησε ως ένα πείραμα κατά τις σπουδές τους σε κάποιο πανεπιστήμιο του Καναδά. Το UZU είναι το δεύτερό τους άλμπουμ. Το πρώτο τους, το YT//ST, είναι εξίσου καλό.


~

Σάββατο 7 Δεκεμβρίου 2013

14.Leprous – Coal

Where you are
My secret star

Να σας πω την αλήθεια, όταν κυκλοφόρησε αυτό το άλμπουμ, δεν του'χα δώσει ιδιαίτερη σημασία. Το προηγούμενο των Νορβηγών, το Bilateral, μου άρεσε μα όχι και πάρα πολύ. Τι συνέβη όμως; Διάβασα ένα tweet ενός κυρίου @papadicki, κάτοικου του εξωτικού Ρίου, που μέσες άκρες έλεγε πως σε όποιον γνωστό του το έβαλε, αυτός, μετά πέθανε. Ήταν Αύγουστος, δεν μπορούσα να σταματήσω να ακούω το Surgical Steel, χρειαζόμουν κάποιο σοκ. Και το Coal λειτούργησε με αυτόν τον τρόπο. Μελωδικό, proggy, όλο clean singing και κορώνες. Δεν πέθανα φυσικά, μόνο άκουσα μερικά φωνήεντα από κάτι πάνκηδες και κάτι old school thrashers που το αποκήρυξαν με βδελυγμία. Πιστεύω πως με ζηλεύουν. Εσείς;


~