01.Baroness - Yellow & Green

Take my bones away
I'll find them every day

Φτάσαμε και στην κορυφή. Νομίζω πως είχα κρατήσει αυτήν την θέση για τους Baroness με το Yellow & Green από την στιγμή που μάθαινα πως το λεωφορείο τους έπεσε σε χαντάκι. Έτσι είμαι εγώ, ευαίσθητος κατά βάθος. Όχι πως δεν το άξιζαν. Αν είχαν χωρίσει το Yellow και το Green απλώς θα τους είχα δυο φορές όπως έκαναν άλλοι με τον Ty Segall που παραλίγο να γέμιζε εικοσάδα μόνος του. Δυο φορές λοιπόν με το Yellow πιο ψηλά καθώς κατά την γνώμη μου είναι ανώτερο του Green.

Παρ'όλα αυτά ο metalhead μέσα μου έσκουζε λιγάκι επειδή μαλάκωσαν τον ήχο τους. Όχι πολύ όμως καθώς πάντα ήμουν "αυτός που του άρεσε πραγματικά το Load από την πρώτη στιγμή που βγήκε". Δακτυλοδεικτούμενο μέλος μιας ολιγομελούς metal παρέας που ξεκίνησε από Maiden και Metallica και μέσα σε δυο χρόνια το κάθε μέλος της άκουγε εντελώς διαφορετικά υπο-είδη και συγκροτήματα. Αλλά μην σας κουράζω με ταξίδια στο παρελθόν. Baroness- Yellow & Green, ο δίσκος της χρονιάς 2012.

02.Witch Mountain - Cauldron Of The Wild

You don't talk in this town, you don't walk in this town, you just run, run, run

Και ενώ χάζευα στο net το καλοκαίρι παίρνει το μάτι μου τον νέο δίσκο των Witch Mountain. "Μα καλά", αναρωτήθηκα, "τόσο νωρίς"; Επειδή μόλις πριν μισό χρόνο έβαζα στην δέκατη θέση τον προηγούμενό τους. Διαβάζοντας την λίστα των τραγουδιών ανησύχησα λιγάκι. Να, ένα από αυτά το είχα ακούσει σε μια συλλογή. Και διάβολε ήμουν με 2mbit σύνδεση και δεν κατέβαινε γρήγορα ο δίσκος να τον ακούσω. Αγωνία.

Και κατέβηκε, και τον άκουσα, και μετά τον έκανα παραγγελία στο amazon και μου άρεσε πολύ, πάρα πολύ. Ακόμα και το τραγούδι που είχαν ηχογραφήσει παλιότερα στην νέα του έκδοση ήταν καλύτερο. Επίσης μην βρίσκοντας το "Aurelia" στο youtube έκατσα και το ανέβασα μόνος μου. Αγάπη για την Uta Plotkin και την παρέα της. Λατρεία για την φωνή της.

Παραληρώ και είμαι ανακριβής. Δεν πειράζει όμως, χαλάλι.

03.Converge - All We Love We Leave Behind

Cursed to be your second best,
this amber soul will find no rest

Οι Converge επιστρέφουν δυναμικά, τρία χρόνια μετά το Axe To Fall, και παραδίδουν έναν δίσκο που εντελώς αντικειμενικά δεν πρέπει να λείπει από καμιά φετινή λίστα του λεγόμενου σκληρού ήχου. Αν δεν τον έχω ακόμα πιο ψηλά είναι επειδή η πρώτη θέση είχε κλείσει εδώ και καιρό ενώ δεν τον αγάπησα τόσο όσο τον δίσκο της δεύτερης θέσης. Τώρα γίνεται να μην κάνουν τρία χρόνια για τον επόμενο; Ακούς Kurt Ballou;

04.Blut Aus Nord - 777:Cosmosophy

Dans un halo scintillant de feux défiants les raisons

Το τρίτο μέρος της τριλογίας 777 των Γάλλων Blut Aus Nord είναι και το καλύτερο. Τόσο πολύ που στην περυσινή Blogovision μου πέρασε μόνο ελαφρά από το μυαλό να βάλω στην εικοσάδα μου κάποιο από τα πρώτα δυο μέρη ενώ σε αυτή έχω το τρίτο στην πρώτη πεντάδα! Να εξομολογηθώ επίσης πως δεν είμαι το μέλος της οικογένειάς μου που του άρεσε περισσότερο το Cosmosophy. Νομίζω πως δεν πρέπει να υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που να άκουσε περισσότερες φορές το Epitome XVIII από την αδερφή μου.

05.Royal Thunder - CVI

Swallow me up, take me up
In your eyes

Τι τους ποτίζουν στην Georgia και βγάζουν τόσο καλά συγκροτήματα το ένα μετά το άλλο τον τελευταίο καιρό; Στις δυο πρώτες συμμετοχές μου στην #blogovision έχω βάλει 4 διαφορετικά με 5 δίσκους, σε αυτήν έχω τους Royal Thunder και θα μπει κι άλλο ένα. Ήχος με βάση την rock και την metal των '70s, γυναικεία φωνητικά, μεγάλα σε διάρκεια τραγούδια. Έγινα εύκολα fan.

06.Orange Goblin - A Eulogy For The Damned

A celebration, a ceremony of sin, as the fog rolls in

Οι Orange Goblin ήρθαν φέτος και στην Ελλάδα κι απ'ότι διαβάζω έσκισαν. Σαν άνθρωπος που θα ήθελα να πηγαίνω σε πολλές συναυλίες κάθε χρόνο και τελικά δεν πηγαίνω σε καμία βρίσκω παρηγοριά στους δίσκους. Το A Eulogy For The Damned προσφέρει τουλάχιστον μεγάλη παρηγοριά. Το Fog, που χω βάλει παρακάτω, δεν θυμάμαι πόσες φορές το έχω ακούσει φέτος και κάθε φορά μου φαίνονται λίγες.

07.BATS - The Sleep Of Reason

I have created the death of the world...

Οι BATS είναι ένα συγκρότημα από την Ιρλανδία που φέτος κάλυψε την ανάγκη μου για κάτι σε math rock τόσο που οι Rolo Tomassi μπήκαν σε δεύτερη μοίρα και πολύ εκτός της εικοσάδας. Έχουν πολύ ενδιαφέρον και στιχουργικά. Μιλάνε για την απάτη που είναι η αστρολογία, για τον Thomas Midgley, τον άνθρωπο που χαρακτηρίστηκε ως αυτός που είχε μεγαλύτερο αντίκτυπο στην ατμόσφαιρα της Γης από κάθε άλλο οργανισμό στην ιστορία της, για μέλισσες και άλλα πολλά.